חנוך וואַרט אויף דער שוועל

שטעלט אייך פאָר, ווי אַ התבוננות און נישט ווי אַ טענה פון אַ גילוי, אַז חנוךחֲנוֹךְחנוךדער זיבעטער דור פון אדם. די תורה דערציילט אַז ער איז געגאַנגען מיט אלקים און איז גענומען געוואָרן, אָן דעם רעפרען ״וימת״ וואָס פאַרמאַכט יעדעס אַנדער לעבן אין בראשית ה׳. זיין נאָמען טיילט אַ שורש מיט חינוך, פאָרעמונג.ווערטער־בוך וואַרט.

ער וואַרט נישט מען זאָל אים אַריינשטעלן אין קאַנאָן.

ער וואַרט נישט זיך צו פאַרמעסטן מיט משה רבינו.

ער וואַרט נישט צו ווערן דער צענטער פון אַ נייעם מלאכים־קולט.

ער וואַרט נישט מען זאָל אים דינען.

דאָס וואָלט איבערגעדרייט אַלץ וואָס זיין ענדערונג מיינט.

שטעלט אייך פאָר אַז ער וואַרט צו ווערן פאַרשטאַנען אָן צו ווערן אויפגעבלאָזן.

פריערדיקע דורות האָבן געקענט הערן ״מטטרון״ און זיך פאַרכאַפּן מיט אַ סדר פון מדרגות.

אַ ריפעס חסידיש באַוווסטזיין קען הערן ״מטטרון״ און פרעגן וועגן ביטולבִּיטּוּלביטולביטול היש — און מער פּינקטלעך, אָפּזאָגן זיך פון דער פאָדערונג צו זיין אַן אייגענער מקור. נישט אויסמעקן דעם זיך נאָר אויסליידיקן אים פון פאַלשער מחברשאַפט.ווערטער־בוך.

אַ פריערדיק באַוווסטזיין קען הערן ״הוי״ההֲוָיָ״ההוי״הדער געוויינלעכער דרך־ארץ׳דיקער אויסדרוק אין חסידישע כתבים פאַרן פיר־אותיותדיקן שם, וואָס מיידט אויס זיין אַרויסרעדן און זיין ניצן ווי אַ באַצירונג.ווערטער־בוך הקטן״ און זיך לאָזן פאַרפירן מיטן געדאַנק פון אַ הימלישן כמעט־ג-ט.

אַ באַוווסטזיין וואָס איז אויסגעשולט דורך חסידותחֲסִידוּתחסידותדי חסידישע לערנונג, און בפרט די חב״ד־דיסציפּלין צו ברענגען די העכסטע באַגריפן אין אַ פאָרעם וואָס ענדערט דעם וואָס באַטראַכט זיי.ווערטער־בוך הערט פּונקט דאָס פאַרקערטע.

אַפילו דאָס.

אַפילו דער דערהויבנסטער באַשאַפענער טרעגער פונעם שם.

אַפילו דער שר הפנים.

אַפילו דער וואָס ווערט גערופן מיט דרייסטע הימלישע טיטלען.

נאָך אַלץ אַ נברא.

נאָך אַלץ אַ קנעכט.

נאָך אַלץ אַ מקבל.

נאָך אַלץ אין עוד מלבדו.

אפשר וואַרט חנוך אויף אַ דור ריף גענוג ליב צו האָבן דעם סוד אָן צו דאַרפן ברעכן די אחדות.

דאָס איז אַ גאָר אַנדער סאָרט מיסטישע דערוואַקסנקייט.